ร้อนไหมคะ

ฉันร้อนเสียจนสุดทน

คอมพิวเตอร์ประท้วงอากาศร้อนด้วยการสั่นกระตุก

ไอร้อนพุ่งออกมาจากช่องลม

ฉันไม่รู้ว่าทำไมโลกมันร้อนขนาดนี้

แล้วนรกมันจะขนาดไหน (ฮา)

ร้อนไหมคะ

เราจะทำอะไรดี เมื่อมันร้อนอย่างนี้

เช้าวันนี้ มิโดริเล่นเอ็มแต่เช้า

จู่ๆ หญิงสาวจากหลุมดำ ก็ออนมาแล้วบอกว่า เธอกำลังเมา และเธอกลัวว่าจะมีปรสิตของเขาตกค้างอยู่ในมดลูก

 พระเจ้า

 

มิโดริคิดว่า พระเจ้าไม่น่าสร้างมดลูกให้ผู้หญิงเลย พระเจ้าน่าจะสร้างที่อุ้มตัวอ่อนไว้ที่หน้าท้องของมนุษย์ตัวผู้ และเมื่อมนุษย์มีเพศสัมพันธ์กัน มนุษย์ตัวผู้จะรับไข่จากมนุษย์ตัวเมียไปเก็บไว้ที่กระเป๋าหน้าท้อง และอุ้มท้องอยู่อย่างนั้นจนเก้าเดือน

 

ทำไมมนุษย์เพศเมียนอกจากมีภาระมากมายและ ยังต้องรับภาระทางสังคม

หากท้อง

จะต้องตอบคำถามของสังคมมากมาย

ทั้งๆ ที่มันก็แค่ธรรมชาติว่า เป็นเพราะเพศเมียอุ้มมดลูก

 

และหากมนุษย์เพศเมียคนนั้น ไม่ต้องการไอ้คนที่ทำให้ท้อง หล่อนก็มีสิทธิที่จะท้องโดยไม่มีพ่อมิใช่หรือ

หรือหากหล่อนไม่ต้องการจะอุ้มท้อง หล่อนมีสิทธิที่จะเอาตัวอ่อนออกไปหรือไม่

 ทั้งมิโดริ และหญิงสาวจากหลุมดำ ไม่อยากอุ้มท้องด้วยเหตุผลที่อาจจะต่างกัน

แต่ทั้งสองคนก็ไม่ต้องการมีตัวอ่อน

 

มิโดริ คิดถึงหญิงสาวจากแผ่นดินแล้งคนหนึ่ง

หล่อนยอมที่จะท้อง เพราะคิดว่า ท้องของหล่อนจะจับมนุษย์เพศชายคนที่นอนกับหล่อนได้สำเร็จ

พระเจ้าช่างสร้างสมองเท่าเมล็ดถั่วให้หล่อน

 

เพราะมนุษย์เพศชายตัวนั้น ไม่ต้องการทั้งหล่อน และท้องของหล่อน

หล่อนคงต้องเอาตัวอ่อนออก เพราะหล่อนไม่เป้นที่ต้องการ

มันจะเจ็บปวดมาก หากพบว่าตัวเองไม่เป็นที่ต้องการ

 

มิโดริรู้ว่า การท้อง ไม่ได้ทำให้มนุษย์เพศผู้เห็นใจ

และสังคม ก็ไม่พร้อมจะเห็นใจมนุษย์เพศเมียที่ท้องโดยไร้ผัว

 

หญิงสาวจากหลุมดำกินยาชนิดหนึ่ง

มิโดริก็เคยกิน

ขอบคุณประเทศนี้ ที่ยังมียาแบบนี้ให้กิน

และมิโดริก็คิดไปถึงหญิงสาวจากปราสาทเก่าอีกคนหนึ่ง

หล่อนกินยาชนิดเดียวกัน มากกว่า 3 ครั้ง ใน 1 เดือน อันตราย

หล่อนท้อง

และหมอวินิจฉัยว่า ตัวอ่อนของหล่อนปัญญาอ่อน

 หล่อนพอใจที่จะเอาตัวอ่อนออกไปจากท้องของหล่อน

ใช่ มันถูกกฎหมาย เพราะตัวอ่อนของหล่อนปัญญาอ่อน

 

มิโดริ ชักเหนื่อย

ทำไม มนุษย์เพศเมีย จึงมีภาระมากมาย อันเกิดจากมดลูกของพวกหล่อนด้วยนะ 

 

 

edit @ 26 Nov 2007 21:20:31 by midorikwa

สัญญะ ของชุดชั้นใน

 

 

 สัญญะ ของชุดชั้นใน

ยานะ เป็นแอนดรอยด์
หล่อนสวย ดวงตากลมแบ๊ว ผมยาวสลวย ผิวอมชมพู อย่างที่โลกเบี้ยวๆ ของเพศชายต้องการ แน่นอน และหล่อนก็มีอกขนาด 33 นิ้ว พอดีๆ ไม่บิ๊กไซส์จนน่าเกลียด และก็ไม่ไข่ดาวจนไร้เสน่ห์  ยานะ สูง 167 เซ็นติเมตร  ไม่สูงเท่านางงาม แต่เป็นความสูงที่ถูกใจทัศนะของเพศชาย เหมาะแก่การควงคู่ออกงาน ยานะเป็นหญิงสาวทรงค่าของเพศชายไม่ว่าคนไหนก็ตาม

แอนดรอยด์ อย่างยานะ ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อทำงานของเพศหญิง งานแท้จริงของผู้หญิง สวย มีคุณค่า เลิศเลอ และอยู่ใต้การควบคุมของเพศชาย

แต่ ยานะ เป็นแอนดรอยด์ผิดปกติ โรงงานคัดยานะทิ้ง และเตรียมทำลาย กลไกควบคุมของยานะทำงานผิดปกติ ตอนทดสอบสมรรถภาพ ยานะทำได้ทุกอย่าง ดีเลิศจนถึงขั้นระดับผู้นำ ไม่นับความสวยงามที่เกินกว่าแอนดรอยด์อื่น เพราะยานะมีแววตา ทว่า เมื่อถึงรอบตอบคำถาม เพื่อคัดเลือกเข้าสู่อุตสาหกรรมของเพศหญิง  อาทิ ประกวดนางงาม พริตตี้ ดารา นางแบบ เพศชายผู้คัดเลือกถามว่า ยานะ อยากทำงานอะไร ยานะกลับตอบว่า อยากเป็นผู้นำประเทศ
 ตอนนี้ ยานะ เป็นนางแบบตัวแสบที่สุดในประเทศไทย 

 ************************

 “นุ่ง หรือ ไม่นุ่ง ชุดชั้นใน ดี.....”
ยานะถามตัวเองซ้ำไปซ้ำมา ขณะเลือกเสื้อผ้าสุดเซ็กซี่โชว์แผ่นหลัง  แน่ล่ะ ก็หล่อนต้องการโชว์ด้านข้างด้วยนิ ขืนใส่ชุดชั้นใน มันก็ไม่เก๋  แต่ครั้นไม่ใส่  สงสัยจะต้องถูกนักข่าว และเจ้ากระทรวงวัฒนธรรม ออกมาแฉโฉ่ออกอากาศกันแน่นอน เจ้าหล่อนเซ็ง ถ้าข่าวจะออกมาอย่างนั้น

ยานะ แอบใช้คอมพิวเตอร์ในหัวสมองของหล่อน ต่อเข้ากับเครื่อข่าย wi-fi

ชุดชั้นใน เป็นนวตกรรมที่มนุษย์พัฒนามาจากการพยายามหาสิ่งปกปิดร่างกาย  ผ้าเตี่ยว เป็นยุคแรกของเสื้อผ้าแบบชุดชั้นใน ซึ่งเห็นได้จากภาพฝาผนังของอียิตป์  ภาพที่เห็นเป็นผู้ชายทั้งนั้น ที่นุ่งผ้าเตี่ยว ซึ่งเป็นชุดที่สวมไว้ข้างใน ก่อนจะใส่เสื้อผ้าอย่างอื่นทับลงไป (กษัตริย์ตุตังคาเมน ในตอนที่ถูกฝังยังมีชุดสวมทับกันถึง 145 ชั้น)

สำหรับผู้หญิง หลักฐานไม่ชัดเจนว่าสวมชุดชั้นในตั้งแต่เมื่อไหร่  แต่หลักฐานจากโมเสค สมัยโรมัน  ที่ 

Piazza Armerina, อิตาลี แสดงให้เห็นภาพหญิงสาวหุ่นโรมัน ในชุดทูพีซ 

(ภาพ1 PiazzaArmerina-Mosaik-Bikini) 

เชื่อว่าชุดชั้นในดังกล่าวทำจากผ้าขนสัตว์ แต่ชุดท่อนบน (หรือที่สมัยนี้เรียกว่ายกทรง) เท่านั้นที่จะมีสิทธิใช้ผ้าไหม

 ในยุคกลาง ชุดชั้นในดูเป็นเรื่องจริงจังขึ้น แต่จะเน้นที่ของผู้ชาย  แต่เมื่อถึงยุคเรอเนอซอง เรื่องชุดชั้นในชั้นในของผู้หญิง จริงจังวุ่นวายขึ้นมากทีเดียว เพราะเสื้อผ้าในยุคนั้น เป็นเสื้อผ้าชุดหรูหราฟูฟ่อง ชุดชั้นในเป็นส่วนหนึ่งในการเสริมความอลังการ เป็น “ชุดรัดทรง” ควบคุม ดัน รัด เรือนร่างอย่างที่ต้องการ ดังเห็นคุ้นตากันดีจากชุดประเภทรัดเอวให้เล็กคอด

(ภาพ 2  Eliabeth Vernon, Countess of Southhampton c 1590)

กล่าวได้ว่า ดังนั้นมองอีกมุมหนึ่ง ชุดชั้นในไม่ต่างจากเครื่องบังคับรูปร่างของเพศหญิง ให้มีความสวยงามตามที่สังคมแบบชายเป็นใหญ่ต้องการ  ผู้หญิงในยุคเรอเนอซองจึงต้องทนทรมาน ถูกรัดให้เอวคอด ไม่ต่างจากหญิงจีนโบราณต้องทรมานจากการรัดเท้าให้เล็กเท่าดอกบัว

(ภาพ ที่ 3 "Tight Lacing, or Fashion Before Ease", 1770-1775. )

 ชุดชั้นในพัฒนารูปทรงอย่างรวดเร็วเมื่อเข้าสูงศตวรรษที่ 20 ตั้งแต่ปี 1900 เป็นต้นมา 
การเติบโตของอุตสาหกรรม ทำให้ผู้หญิงกลายเป็นกลุ่มเป้าหมายของสินค้าอย่างชุดชั้นใน ดังนั้น ชุดชั้นในจึงคลาย ความรัดแบบเรอเนอซองลง เน้นการใส่สบาย และสวยงามมากขึ้น  และกลายเป็นสินค้าระดับทั่วไป ผู้หญิงสมัยใหม่จึงต้องมีชุดชั้นในใหม่ๆ 

 ชุดชั้นในจึงพัฒนาลักษณะในแบบเซ็กซี่มากขึ้น เน้นความโปร่ง เน้นลูกไม้  และมีการคิดค้นรูปแบบให้สวยงาม พิสดารไปต่างๆ นานา เพื่อดึงดูดให้เกิดกำลังซื้อให้ได้มากที่สุด โดยใช้จุดขายที่เรียกว่า “แฟชั่น” มาเป็นตัวกระตุ้นความสนใจตลาด
 
 ยานะ พลิกชุดชั้นในในมือ

 นี่เป็น สัญญะ ของอะไรกันนะ ในโลกของเพศชายเป็นใหญ่
 ยานะ คิดว่า ชุดชั้นในมีไว้เพื่อปกปิดอวัยวะของสงวน แต่มาถึงตอนนี้ ยานะ ไม่เชื่อเช่นนั้น
 ชุดชั้นในมีไว้เพื่อบังคับเพศหญิง ให้อยู่ในกรอบของ “รูปร่างที่ดี”  อันเป็นความคิดที่ตกค้างมาจากยุคเรอเนอซอง ทุกวันนี้ นอกจากจะรัดและดันแล้ว ยังมีการเสริม เพิ่มทรง ให้สวยเหมาะกับที่เพศชายชื่นชม

 ใครกันนะ ช่างป่าวประกาศว่า ควรใส่ชุดชั้นใน – ไม่จริง ยานะคิด

 แต่ยานะจะถูกประณาม ถ้าไม่ใส่ชุดชั้นใน เพราะยานะไม่ทำตามกรอบกำหนดที่สังคมแบบจริธรรมาธิปไตยต้องการ

ทว่ายานะ ต้องการแสดงให้เห็นถึงการสลับสับเปลี่ยนทางสัญญะของชุดชั้นใน

ยานะ หยิบชุดชั้นในลูกไม้โปร่งจากฝรั่งเศส ราคาสูงลิบลิ่ว แน่นอน ยานะไม่ต้องซื้อเอง มีคนอยากให้ยานะสวมสวมใส่สินค้าของพวกเขาอยู่มากมาย 

หากการไม่สวมชุดชั้นใน คือการทำลายกรอบเกณฑ์ดีงามของสังคม ยานะก็จะสวมชุดชั้นใน แต่ยานะจะทำให้เห็นว่า กรอบดีงาม ไม่ได้อยู่ที่ชุดชั้นในของยานะ

ยานะเอาชุดชั้นในมาเป็นจุดขาย ชุดชั้นในลูกไม้ ที่ลอดแพลมวับแวมออกมาจากเสื้อผ้าโปร่งบาง ทั้งด้านหน้า ด้านหลัง และด้านล่าง ความวับแวมอันกระจ่าง และเรียกสายตาของผู้จ้องมอง ความฉายโชนของแสงแฟลช ความกระหายของดวงตาช่างภาพ นี่ล่ะ ชุดชั้นในของยานะจะกระชากดวงตาทุกคู่ ให้จับจ้องที่เรือนร่างของยานะ
 
ยานะ ชนะ ในเกมนี้ เกมที่หล่อนรู้ว่า เมื่อเอาเรือนร่างเป็นของเล่น และยอมเป็นผู้ถูกจ้องมอง  ชุดชั้นในของหล่อนก็กลายเป็นการแหกกรอบสังคมเช่นเดียวกับการไม่ใส่ชุดชั้นใน

edit @ 24 Jan 2008 20:56:54 by midorikwa

edit @ 24 Jan 2008 20:59:28 by midorikwa

edit @ 24 Jan 2008 21:00:32 by midorikwa

edit @ 25 Jan 2008 08:34:02 by midorikwa